Don’t Talk (Put Your Head On My Shoulder) – CoverToCover Vol. 53

Piosenka jest jednym z wielu hitów z albumu „Pet Sounds”, który wcale nie był zaplanowany jak zbiór wspominanych do dziś przebojów. Miał być mistrzostwem świata produkcji, dziełem życia Briana Wilsona i jego hołdem dla Phila Spectora. Tym wszystkim był i jest do dzisiaj, jednak przy okazji powstało kilka przebojów przypominanych wielokrotnie przez artystów w przeróżnych stylach, wokalistów i wokalistki, instrumentalistów, dla których to była muzyka ich młodości i młode pokolenie, które zwyczajnie docenia mistrzostwo Briana Wilsona.

Oryginalne nagranie w zasadzie trudno uznać za dzieło The Beach Boys, zresztą cały album w ostatniej chwili przemianowano z płyty Wilsona na płytę zespołu. W innych utworach z albumu pojawiają się pozostali członkowie koncertującego wtedy składu zespołu, „Don’t Talk” to jedna z tych piosenek z albumu „Pet Sounds”, w nagraniu której wzięło udział liczne grono muzyków, ale Wilson nie zaprosił do studia nikogo z zespołu. Historię komercyjnej klęski „Caroline, No” – singla Briana Wilsona, dzięki któremu całą płytę przypisano zespołowi znajdziecie w odcinku CoverToCover poświęconym tej kompozycji.

Nietypowa, jak na młodzieżową balladę instrumentacja, ze smyczkami i właściwie pozbawiona gitar, dodała piosence oryginalności, a Brian Wilson uznał, że to jeden z najbardziej emocjonalnych tekstów, jakie napisał, choć można przypuszczać, że autorstwo tekstu w części należy się drugiemu autorowi kompozycji – radiowemu dziennikarzowi, który dorabiał sobie komponując jingle reklamowe – Tony Asherowi, dla którego praca z Wilsonem przy „Pet Sounds” była dziełem życia.

Krótka forma oryginalnego nagrania daje sporo czasu na prezentację innych interpretacji. W 2001 roku wspólny album, zaskakując z pewnością swoich fanów nagrali Elvis Costello i Anne Sofie Von Otter. Połączenie operowego głosu z uwielbiającym eksperymenty rockowym ekscentrykiem, który jazzu uczył się od ojca dało wyśmienity album „For The Stars”. Szkoda, że akurat w „Don’t Talk” zabrakło głosu Elvisa Costello, jednak prezentacja tego utworu jest dobrą okazją do przypomnienia o całym albumie, a Anne Sofie Von Otter stworzyła niepowtarzalną interpretację.

Kameralny album nagrany w duecie przez Charlie Huntera i Leona Parkera („Duo”) zawiera w większości autorski repertuar. „Don’t Talk” musi być w jakiś sposób utworem ważnym dla tych muzyków, jeśli wśród własnych kompozycji zdecydowali się umieścić piosenkę Wilsona i Ashera, udowadniając przy okazji, że to doskonała melodia, która obroni się również bez tekstu.

Do kompletu wybieram jeszcze nowoczesną wokalną wersję zaproponowaną niedawno przez niemieckiego wokalistę Tobiasa Christle’a, który poruszając się dość blisko oryginału Wilsona wzbogacił jego pomysły o jazzowe harmonie, tworząc nie tylko doskonałą wersję „Don’t Talk”, ale przy okazji cały album wypełniony rockowymi klasykami w oryginalnych interpretacjach. O tej płycie przeczytacie więcej tutaj: Tobias Christl - Wildern

Utwór: Don’t Talk (Put Your Head On My Shoulder)

Album: Pet Sounds

Wykonawca: The Beach Boys

Wytwórnia: Capitol / EMI

Rok: 1966

Numer: 724352731923

Skład: Brian Wilson – voc, Glen Campbell – g, Billy Strange – g, Lyle Ritz - b, Arnold Bielnik – viol, Ralph Schaeffer – viol, Sid Sharp – viol, Tibor Zelig – viol, Norman Botnick – viola, Joseph Saxon  -cello, Carol Kaye – bg, Hal Blaine – dr, Frank Capp – vib, tympani, Al DeLory – org, Steve Douglas – perc.

Utwór: Don’t Talk (Put Your Head On My Shoulder)

Album: For the Stars: Anne Sofie Von Otter Meets Elvis Costello

Wykonawca: Anne Sofie Von Otter & Elvis Costello

Wytwórnia: Deutsche Grammophon

Rok: 2001

Numer: 028946953020

Skład: Anne Sofie Von Otter – voc, Mats Schubert – p, Johan Lindstrom – pedal steel, Svante Henryson – b, Magnus Persson – vib.

Utwór: Don’t Talk (Put Your Head On My Shoulder)

Album: Duo

Wykonawca: Charlie Hunter & Leon Parker

Wytwórnia: Blue Note

Rok: 1999

Numer: 724349918726

Skład: Charlie Hunter – g, Leon Parker – dr, perc.

Utwór: Don’t Talk (Put Your Head On My Shoulder)

Album: Wildern

Wykonawca: Tobias Christl

Wytwórnia: ACT Music

Rok: 2014

Numer: ACT 9673-2

Skład: Tobias Christl – voc, Sebastian Muller – g, Peter Ehwald – ts, cl, Matthias Akeo Nowak – b, Etienne Nillesen – dr.

Tobias Christl – Wildern

Tobias Christl nie jest muzycznym debiutantem, choć z pewnością to właśnie dzięki wytwórni ACT! o jego istnieniu dowie się cały jazzowy świat, a nie jedynie garstka niemieckich fanów. Ten niezwykle uzdolniony wokalista sięga do jakże różnych muzycznych wzorców przetwarzając utwory, które w większości pochodzą z jego muzycznego dzieciństwa w niezwykle interesujący sposób. Sięga też do rockowej i popowej klasyki, dokonując zgrabnej dekonstrukcji znanych melodii. Do utworów, których nie sposób nie usłyszeć w nawet najbardziej sterylnym i pozbawionym popowego banału dźwiękowym otoczeniu Tobias Christl dodaje dźwiękowe efekty i jazzowe harmonie. Część z nich w jego wykonaniu jest bliskie oryginału, inne są niema nie do rozpoznania.

„Wildern” to zbiór coverów, a raczej jazzowych ballad opartych luźno na piosenkach znanych z całkiem niedawnych list przebojów i rockowego kanonu sprzed wielu czasem lat. Przyjrzyjmy się nim w kolejności wybranej przez wydawcę.

Album nie zaczyna się zbyt interesująco. Prawdę powiedziawszy po wysłuchaniu trwającej ponad 7 minut interpretacji „Sound Of Silence” Paula Simona pomyślałem sobie, że oto mamy kolejnego przystojnego jazzowego śpiewaka, który będzie atrakcją i dekoracją letnich festiwali, ze szczególnym uwzględnieniem damskiej części publiczności. Kolejny utwór – „Anywhere I Lay My Head” Toma Waitsa utwierdził mnie w tym przekonaniu. Dla młodszych przy okazji przypomnę – to utwór ze znakomitej płyty „Rain Dogs”, a nie piosenka napisana specjalnie dla Scarlet Johansson. Kiedy ukazał się ten album, Tobias Christl właśnie rozpoczynał szkołę podstawową. Wątpię, żeby słuchał wtedy Toma Waitsa, może więc zna tą piosenkę z płyty Scarlet Johansson? Mam nadzieję, że nie…

Kierując się intuicją i faktem, że ACT! nie wydaje często słabych płyt, dałem Tobiasowi Christl trzecią szansę. Dla mnie ten album zaczyna się właśnie od trzeciego utworu – „Take On Me” z repertuaru banalnego wykonawczo, choć świetnego kompozycyjnie zespołu a-ha. To jeden z najmocniejszych punktów tego albumu. Od tego utworu należało zacząć album, jeśli jest skierowany do fanów niebanalnych jazzowych produkcji wokalnych, a nie fanek Michaela Buble…

Dalej jest równie zaskakująco – pojawiają się przeboje Lany Del Rey obok Leonarda Cohena i Joy Division – w postaci „Love Will Tear Us Apart” – utworu nigdy nie nagranego przez zespół w studiu, często wykonywanego jednak na koncertach. To bardzo osobiste zwierzenie Iana Curtisa, zdumiewający i ciekawy wybór.

Ukłonem w stronę niemieckojęzycznej publiczności jest przebój Rio Reissera, którego wybór nie dziwiłby obok utworów Radiohead („I Will”), czy nawet dużo starszego „Dead End Street” The Kinks. Jednak te piosenki dzieli „Toxic” – tu przyznaję się, że musiałem poszperać w internecie – to Britney Spears.

Album kończy „Blue Monday” – z repertuaru New Order, i absolutny – chyba największy w tym zestawieniu klasyk – „Don’t Talk (Put Your Head On My Shoulder)” ze słynnego „Pet Sound” The Beach Boys.

Tobias Christl nie dysponuje jakąś specjalnie charakterystyczną barwą głosu, ani szczególnie szeroką skalą. Jego siłą jest pomysł na interpretacje, a także odwaga w zmierzeniu się z klasycznymi przebojami. Najlepiej wypada wtedy, kiedy dodaje wiele od siebie. Jeśli chce być blisko oryginału – jak w rozpoczynającym album „Sound Of Silence” – wpada w pułapkę, będąc jedynie słabszą kopią oryginału. Kiedy pozwala zagrać muzykom coś więcej niż tylko melodię i stara się maksymalnie uprościć formę, wychodzi świetnie. „Wildern” to świetny album, jednak dla rozwoju kariery młodego wokalisty istotny będzie ten następny…

Tobias Christl

Wildern

Format: CD

Wytwórnia: ACT!

Numer: ACT 9673-2